ചുമയുടെ ഡാറ്റ കിട്ടിയിട്ട് സ്പ്രിംഗ്ലർ  എന്ത് ചെയ്യാനാ എന്ന സാധാരണക്കാരന്റെ സംശയത്തിന് ഉത്തരം:

ചുമ വളരെയേറെ വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു ചുമയാണ്. ഇനിയിപ്പോ ആർക്കും വിലയില്ലെങ്കിലും തങ്കപ്പന് സ്വന്തം ചുമ സംഗീതം പോലെ കേൾക്കാൻ അയാൾക്ക് മാത്രമായുള്ള അവകാശം ഒരു മൗലികാവകാശമാണെന്നും അത് ഭരണഘടന നൽകുന്ന എടുത്തുകളയാനാകാത്ത സ്വകാര്യത അവകാശമാണെന്നും Justice K. S. Puttaswamy (Retd.) and Anr. vs Union Of India And Ors.വിധിയിലൂടെ സുപ്രീം കോടതി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുള്ളതാണ് .

ചുമയുടെ ഡാറ്റ കിട്ടിയിട്ട് സ്പ്രിംഗ്ലർ  എന്ത് ചെയ്യാനാ എന്ന സാധാരണക്കാരന്റെ സംശയത്തിന് ഉത്തരം:


സ്പ്രിംഗ്ലർ  എന്ന കമ്പനിയെ കേരളത്തിന്റെ കോവിഡ് കാലത്തെ ആരോഗ്യരക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തികളുടെ ആരോഗ്യ ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുന്നതിന് പങ്കാളിയാകാൻ  വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ പരിപാടിയായതു കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്കൊന്നുമറിയില്ല, ഞങ്ങൾക്കെല്ലാമറിയാം അതുകൊണ്ട് മിണ്ടാതിരിക്ക്...    ക ടക്ക് പുറത്ത്.... മാറിനില്ക് എന്നൊക്കെയുള്ള മുഖ്യന്റെ പതിവ് കലാപരിപാടികളാണെങ്കിൽ കൂടി   ആ തീരുമാനത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളും കരാർ വ്യവസ്ഥകളും ജനങ്ങൾ അറിയേണ്ടതുണ്ട്. നിയമപരമായ വിശദശാംശങ്ങൾ വരും ദിവസങ്ങളിൽ പുറത്ത് വരിക ചെയ്യും  

ഇനി അമേരിക്കക്കാർക്ക് കേരളത്തിലെ തങ്കപ്പന്റെ ചുമയുടെ ഡാറ്റ കിട്ടിയിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ എന്ന സാധാരണക്കാരന്റെ സംശയത്തിന് ഉത്തരം. 

തങ്കപ്പൻ ചുമക്കുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ട് അമേരിക്കക്കു എന്താണെന്ന ചോദ്യത്തിന് കാര്യമുണ്ട്...!! അതിനു ഒരു കച്ചവട മൂല്യമുണ്ട് എന്നാണ്. Data is the new oil എന്ന് പറയുന്ന ലേഖനം Economist പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് 2017-ലാണ്. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നീക്കവും digital trace ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കാലത്തിൽ ഡാറ്റ പുതിയ വിപണി ഖനിയാണ്. നിങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള ഡാറ്റ നിങ്ങളുടെ വിപണനശേഷിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. യു എസിൽ നടന്ന ഒരു പഠനത്തിൽ machine learning system വെച്ച് breast cancer കണ്ടെത്തുന്നതിൽ കൃത്യത 92%. പക്ഷെ ഡോക്ടർമാർ നേരിട്ട് കണ്ടെത്തുന്നതിൽ 96%. എന്നാൽ ഡോക്ടറെ ആശ്രയിക്കാം എന്നല്ല ഉണ്ടാകുന്നത്. വലിയ തോതിൽ doctor detection ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുന്നു. ഇത് machine learning system -വുമായി feed ചെയ്യുന്നു. ഫലമോ. രോഗനിര്‍ണ്ണയത്തിലെ കൃത്യത 99.5%. ചാരപ്പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു നല്ല ഉദാഹരണം പറഞ്ഞതാണ്. കച്ചവടത്തിന്റെ മേഖലയിലാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കെപ്പോൾ വായ്പ വേണ്ടിവരും, നിങ്ങൾക്കെന്തുതരം ആരോഗ്യസേവനങ്ങൾ വേണ്ടിവരും, നിങ്ങൾക്ക് താത്പര്യമുള്ള പണം ചെലവാക്കൽ മേഖല ഏതാണ് എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നത് ഈ ഡാറ്റയുടെ വിശകലനത്തിലൂടെയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യന്റെ സ്വകാര്യതയും സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥയുമൊക്കെയായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുള്ള ഈ പ്രക്രിയ പലതലങ്ങളിൽ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് ലോകത്തെല്ലായിടത്തും നടക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. നാടിനെ സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു മലയാളി യു എസ് പൗരന്റെ സന്നദ്ധതയ്ക്കപ്പുറം ഡാറ്റ നിർണായകവും ഏറ്റവും ലാഭം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു വ്യാപാരം കൂടിയായതുകൊണ്ട് അത് സംബന്ധിച്ച വിശദാംശങ്ങൾ അറിയാനുള്ള അവകാശം ജനങ്ങൾക്കുണ്ട്. ആത്യന്തികമായി, ചുമയ്ക്കുന്ന തങ്കപ്പനല്ലല്ലോ തീരുമാനമെടുത്തത്. എന്നാലോ അയാളുടെ ചുമയുടെ വിവരങ്ങളാണ് ശേഖരിക്കുന്നതും. തങ്കപ്പൻ അറിയേണ്ടേ കാര്യങ്ങൾ. കാരണം നാട്ടിൽ ജനാധിപത്യമാണെന്നാണല്ലോ തങ്കപ്പനെ നമ്മൾ വിശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഡാറ്റ സുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് Personal Data Protection (PDP) Bill 2018-ൽ ഇന്ത്യൻ ഗവണ്മെന്റ് കൊണ്ടുവന്നു. ബി എൻ ശ്രീകൃഷ്ണ കമ്മറ്റിയുടെ ശുപാർശകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു ബില്ലിലെ നിർദ്ദേശങ്ങളിൽ ഏറെയും. എന്നാൽ ഡാറ്റയുടെ കൈകാര്യത്തിനും അത് ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ കൈവശപ്പെടുത്താനുമുള്ള സർക്കാരിന് നൽകുന്ന അധികാരത്തിന്റെ പേരിൽ  ബിൽ വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. നിലവിൽ ബില്ല് JPC യുടെ പരിഗണനയിലാണ്. ഈ ബില്ല് തന്നെ യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ General Data Protection Regulation (GDPR), Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) Privacy Framework എന്നിവയുടെ മാതൃകയിലാണ് (അവയിൽനിന്നും പല ഭിന്നതകളും ഉണ്ട്) കൊണ്ടുവന്നത്. GDPR വളരെയേറെ സൂക്ഷ്മമായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ഡാറ്റ സംരക്ഷണ നിയമമാണ്.

അതായത് തങ്കപ്പന്റെ ചുമയുടെ മേലുള്ള അവസാനവാക്ക് തങ്കപ്പൻ തന്നെയായിരിക്കണം എന്ന് ഡാറ്റയുടെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും ഒരു സാമാന്യധാരണ ഇപ്പോൾ ലോകത്തുണ്ട്. 

 വ്യക്തികളുടെ സ്വകാര്യത സംബന്ധിച്ച ഡാറ്റ മാത്രമെടുക്കാം. നിർദിഷ്ട ഇന്ത്യൻ ബില്ലിൽ ഡാറ്റയെ മൂന്നായി തിരിക്കുന്നു.

  1. Personal Data
  2. Sensitive Personal Data
  3. Critical Personal Data

  ഇതിൽ Sensitive Personal Data-യിലാണ് വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യവിവരങ്ങൾ, sexual orientation, സാമ്പത്തിക വിവരങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെ ഉള്ളത്. ഈ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ശേഖരിക്കുകയും സംഭരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന Data Fiduciary എന്താണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യമെന്നും അതിന്റെ വരുംവരായ്കകൾ എന്താണെന്നുമൊക്കെ Data Principal -നു (ഇവിടെ individual) വ്യക്തമായും ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. ഈ വിവരങ്ങൾ ആവശ്യമെങ്കിൽ തിരിച്ചുവാങ്ങാനും, നശിപ്പിച്ചുകളയാൻ ആവശ്യപ്പെടാനുമൊക്കെ വ്യക്തികൾക്ക് അവകാശം നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്.

ഡാറ്റ സംരക്ഷിക്കാൻ Data Fiduciary കർക്കശമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കണം. ഡാറ്റ വ്യക്തിയുടെ അനുവാദമില്ലാതെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുകയോ കൈമാറുകയോ ചെയ്‌താൽ 15 കോടി രൂപയോ ആഗോള വിറ്റുവരവിന്റെ 4% പിഴയുമൊക്കെയാണ് ബില്ലിൽ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അതായത് തങ്കപ്പന്റെ ചുമ വളരെയേറെ വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു ചുമയാണ്. ഇനിയിപ്പോ ആർക്കും വിലയില്ലെങ്കിലും തങ്കപ്പന് സ്വന്തം ചുമ സംഗീതം പോലെ കേൾക്കാൻ അയാൾക്ക് മാത്രമായുള്ള അവകാശം ഒരു മൗലികാവകാശമാണെന്നും അത് ഭരണഘടന നൽകുന്ന എടുത്തുകളയാനാകാത്ത സ്വകാര്യത അവകാശമാണെന്നും Justice K. S. Puttaswamy (Retd.) and Anr. vs Union Of India And Ors.വിധിയിലൂടെ സുപ്രീം കോടതി പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്.

https://en.wikipedia.org/wiki/Justice_K._S._Puttaswamy_(Retd.)_and_Anr._vs_Union_Of_India_And_Ors.

സ്പ്രിംഗ്ലർ മുതലാളിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഇനിയിപ്പോ എന്തുതന്നെയായാലും, തങ്കപ്പൻ അയാളുടെ ചുമയുടെ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുള്ള കരാറിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ അറിയാൻ നിയമപരമായിത്തന്നെ അർഹനാണ്. നിർദിഷ്ട ബിൽ നിയമമായില്ലെങ്കിൽക്കൂടി, ഭരണഘടന നൽകുന്ന സ്വകാര്യതയ്ക്കുള്ള മൗലികാവകാശം അനുസരിച്ച്. വ്യക്തികളുടെ സമ്മതം എങ്ങനെ നേടുന്നു എന്നത് വളരെ കുഴപ്പം പിടിച്ച ഒരു കാര്യമാണ്.

കാക്കത്തൊള്ളായിരം വ്യവസ്ഥകൾ വായിച്ചിട്ടല്ല നമ്മളൊരു വായ്പ എടുക്കുന്നത് എന്നതുപോലെ ഡാറ്റ ശേഖരണത്തിലും ഇത് സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. മിക്ക പഠനങ്ങളും കാണിക്കുന്നത് ഒരു സാങ്കേതികസേവനം ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി വ്യക്തിവിവരങ്ങളുടെ കൈമാറ്റത്തിന് ആളുകൾ മടികാണിക്കില്ല എന്നതാണ്. അത് പക്ഷെ ആ വിവരങ്ങൾ ഏതൊക്കെ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചു ധാരണയുണ്ടായതുകൊണ്ടാകണമെന്നില്ല. ഇതൊരു പ്രശ്നമാണ്. എങ്കിലും ഈ സമ്മതം വളരെ നിർണായകമാണ്.

ശ്രീകൃഷ്ണ കമ്മറ്റി പറയുന്നു, "The notice and choice framework to secure an individual's consent is the bulwark on which data processing practices in the digital economy are founded. It is based on the philosophically significant act of an individual providing consent for certain actions pertaining to her data." Data localisation പോലുള്ള നിബന്ധനകൾ കമ്മറ്റി വെച്ചത് data യുടെ കൈമാറ്റത്തിനു തടയിടാനാണ്.

തങ്കപ്പനെ നിങ്ങൾക്ക് വിലയില്ലെങ്കിലും അയാളുടെ ചുമ വിലയേറിയ ഡാറ്റയാണ്.

Digital Universe-ൽ 2025 ആകുമ്പോഴേക്കും ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നത് 180 zettabytes ഡാറ്റയാണ് (180-നു ശേഷം 21 പൂജ്യം). ആമസോൺ, മൈക്രോസോഫ്റ്റ്, ആല്ഫബെറ്റ് തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ പ്രധാന മൂലധന നിക്ഷേപം മുഴുവൻ ഇതിനുവേണ്ടിയാണ്. Artificial Intelligence -AI -യാണ് big data യുടെ മറ്റൊരു ഗുണഭോക്താവ്. ഇതൊക്കെ ദീർഘമായ വിഷയങ്ങളാണ്. അതിലേക്ക് മറ്റൊരവസരത്തിൽ പോകാം.

വ്യക്തികളുടെ ആരോഗ്യവിവരങ്ങൾ എന്തിനൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നത് മാത്രമല്ല ജനധിപത്യത്തിന്റെയും സുതാര്യതയുടെയും അറിയാനുള്ള അവകാശത്തിന്റെയുമൊക്കെ തലങ്ങൾക്കൂടി ഈ സ്പ്രിങ്ക്ലർ കമ്പനി പ്രശ്നത്തിനുണ്ട്.

ആധാർ ഡാറ്റ അംബാനി ചോർത്തിയോ എന്ന ആശങ്ക ഉണ്ടായപ്പോൾ മുകേഷ് അംബാനി ഇന്ത്യക്കാരനാണല്ലോ, മൂപ്പർക്ക് നാട്ടിലെ കാരക്കൽ ദാസന്റെ വിവരങ്ങൾ കിട്ടിയിട്ട് എന്താ കാര്യം എന്നല്ലായിരുന്നു നമ്മൾ ചോദിച്ചത്. അംബാനി ഇന്ത്യക്കാരനാണല്ലോ എന്നും നമ്മൾ ആശ്വാസം കൊണ്ടില്ല. കാരണം അതിലെ അപകടങ്ങൾ നമുക്കറിയാമായിരുന്നു.

ഒരു പകർച്ചവ്യാധി സമയത്താണോ ഇതൊക്കെ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ യു എസ് സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണ് വസ്തുത. മുതലാളിത്തത്തിനും മൂലധനത്തിനും യുദ്ധവും മഹാമാരിയുമൊന്നുമില്ല, കച്ചവടം മാത്രമേയുള്ളു.

പക്ഷെ, സ്വന്തം ചുമയുടെ വ്യവഹാരാവകാശങ്ങൾക്കായി തങ്കപ്പൻ ഇത് സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ അത് നൽകാനുള്ള ബാധ്യതയും അതിന്റെ വരും വരായ്കകളെക്കുറിച്ചു അയാളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള ചുമതലയും ഒരു ജനാധിപത്യ ഭരണസംവിധാനത്തിനുണ്ട്. പ്രതേകിച്ച് രാജ്യത്ത് നടത്തുന്ന ആരോഗ്യ സർവ്വേ വിവരങ്ങൾ വിദേശ വ്യക്തികൾക്കോ ഏജൻസികൾക്കോ കൈമാറുന്നതിന് കേന്ദ്ര ആരോഗ്യ മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴിലുള്ള സ്ക്രീനിംഗ് കമ്മറ്റിയുടെ അനുമതി വേണം എന്നതാണ് നിയമം എന്നിരിക്കെ, സ്പ്രിഗ്ലർ കമ്പനിയുമായി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള കരാർ നിയമ വിരുദ്ധമാണ്. ഈ നിലയിൽ ഒരു നിയമ വിരുദ്ധമായ എഗ്രിമെൻ്റിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഒരു സ്വകാര്യ പി.ആർ ഏജൻസിയേ സഹായിക്കാനുള്ള സർക്കാരിൻ്റെ താൽപ്പര്യം എന്താണ് എന്ന് കണ്ണികൾ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചാൽ  കാണാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തതയുള്ള  ചിത്രമാണ്.  

അനീഷ് എസ് കെ,

ഡയറക്ടർ ഫൈക്കസ് ഐ ടി സൊലൂഷൻസ്, തിരുവനന്തപുരം